Drama & Dushi

Drama & DushiSophie Poulina-de Jong
ISBN 978-90-8660-264-3
Prijs €
Aantal pagina’s
Verschijnt oktober 2014

Na haar opleiding in Nederland, keert Lucille terug naar haar ouderlijk huis in Curaçao. Lucille weet na haar afstuderen niet goed of haar toekomst in Nederland of Curaçao ligt. Jurick worstelt met hetzelfde probleem, al is zijn achtergrond anders dan die van Lucille. De eerste keer dat hun paden elkaar kruisen is dit toevallig, onschuldig en een tikkeltje romantisch. De tweede keer heeft hun ontmoeting een geheel ander karakter; Lucille wordt ontvoerd. Clayton, de beste vriend van Jurick is hier min of meer onbedoeld bij betrokken en Jurick wil niet alleen zijn vriend, maar ook de mooie Lucille te hulp schieten. Ze komen vrijwel ongeschonden uit de kidnapping, maar het lot houdt Lucille en Jurick uit elkaar. Onbegrip, bezorgdheid van Lucille’s ouders en ambities in hun jonge loopbanen zorgen ervoor dat zowel Lucille als Jurick en Clayton apart van elkaar terug naar Nederland reizen. Jurick probeert Lucille uit zijn hoofd te zetten en verliest zichzelf in de armen van de mooie Cassandra, terwijl Clayton wanhopig probeert zijn draai te vinden in het Nederlandse studentenleven. Ondertussen haalt zijn criminele verleden hem toch weer in, terwijl hij zijn eerste Nederlandse vriendinnetje genaamd Gillian krijgt, die de beste vriendin van Lucille blijkt te zijn. Lucille doet op haar beurt een ontdekking, die de ontvoering en alles daaromheen een totaal andere betekenis geeft.

Lucille was blij dat ze uiteindelijk had besloten toch nog even naar de Knipbaai te gaan. Het was niet druk meer want de zon ging al bijna onder. Ze trok snel haar jurkje aan over haar vochtige bikini en pakte haar handdoek en autosleutels. Ze neuriede in zichzelf terwijl ze naar de auto liep.
Een blonde man keek zoekend om zich heen en leek opgelucht toen hij haar zag. ‘Mevrouw, mag ik iets vragen?’ Hij keek haar vriendelijk aan.
‘Ja, hoor,’ knikte Lucille en keek nieuwsgierig naar hem op. Hij droeg een donkere zonnebril, een hoed en had een grote snor.
‘Moet ik hier betalen om te parkeren?’ wilde hij weten.
Lucille schoot in de lach. ‘Meneer, dit is Curaçao, geen Amsterdam,’ zei ze grinnikend en maakte aanstalten om haar portier te openen. ’U hoeft hier niet te betalen hoor, alleen sommige delen in het centrum zijn betaald parkeren.’
‘Maar ik zag daar een bordje staan,’ zei ze man en wees in de richting van een wit bestelbusje. ‘Daarginds achter dat busje, daar staat toch echt een bordje dat het betaald parkeren is hier.’
Hij klonk stellig en Lucille nam hem taxerend op.
‘Je gelooft me niet?’ vroeg de man. ‘Kom maar kijken, dan laat ik het je zien.’ Hij liep weg in de richting die hij had aangewezen en draaide zich halverwege om. Hij wenkte haar.
De nieuwsgierigheid van Lucille was gewekt dus ze volgde hem.
‘Ik kon het al niet geloven hoor,’ zei de man en keek haar vriendelijk aan. ‘Ik dacht ook dat je hier nergens hoefde te betalen om te parkeren, maar het staat hier toch echt.’
Lucille schudde nogmaals haar hoofd. Wat bedoelde deze man toch? Ze liep om het busje heen en keek rond. Er was geen bordje te zien.
‘Ik zie niets, hoor,’ zei ze en wilde zich omdraaien om de man opnieuw aan te kijken. Op dat moment werd ze van achteren vastgegrepen en werd er hardhandig een lap stof tegen haar mond en neus gedrukt. Lucille slaakte een kreet en liet van schrik haar handdoek en sleutels vallen. Ze worstelde om los te komen maar haar overvaller was sterk. Er drong een misselijkmakende lucht in haar neus en mond en ze voelde haar weerstand verslappen. Ze probeerde nogmaals te gillen en uit te halen naar de persoon achter haar, maar het werd haar te veel. Alles werd zwart om haar heen en ze zakte in elkaar.

Interview door Delft op Zondag

Sophie Poulina-De Jong (32) schreef haar debuutroman, Drama & Dushi, die afgelopen vrijdagavond in de bibliotheek van Ypenburg werd gepresenteerd.

1. Waarom wilde je hier, in de bibliotheek van Ypenburg, worden gefotografeerd?
“Omdat hier vrijdag de presentatie van mijn boek is geweest. Verder vind ik dit een fijne plek. Ik woon hier twee straten vandaan en kom hier vaak met mijn kinderen om boeken te lenen.”

2. Heb je altijd al iets met schrijven gehad?
“Ja, van jongs af aan schrijf ik al hele schriften vol. Zes jaar geleden zat ik tijdens mijn zwangerschap zonder baan en toen ben ik aan dit boek begonnen. Vanaf afgelopen vrijdag ligt het in de winkels. Verder schrijf ik veel op mijn blog op http://sophieschrijft.poulina.net.”

3. Heb je zolang aan het boek gewerkt dan?
“Dat valt wel mee, want het boek was redelijk snel klaar. Ik heb pas twee jaar geleden uitgeverij Ellessy benaderd en kreeg toen na een half jaar bericht dat ze er wel brood in zagen. Vervolgens ben ik met een redacteur aan de slag gegaan en hebben we heel veel woorden moeten schrappen.”

4. Wat voor verhaal heb je geschreven?
“Het verhaal gaat over een meisje dat uit Curaçao komt en in Nederland heeft gestudeerd. Na haar studie wil ze op Curaçao een leven opbouwen, maar wordt ze ontvoerd. Uiteindelijk wordt ze verliefd op één van haar ontvoerders. Het is een liefdesroman waarin ook plaats is voor actie.”

5. Hoe ben je op het verhaal gekomen?
“Ik verveelde me tijdens mijn zwangerschap en ben gewoon gaan schrijven. Mijn man komt van Curaçao en ik ga er graag op vakantie. De setting was snel gevonden. Verder put ik vooral veel uit mijn fantasie, probeer ik die met mijn ervaringen te combineren en neem ik elementen mee uit het nieuws of films die ik gezien heb. Daar maak ik uiteindelijk mijn verhaal van.”

6. Heb je nog een voorbeeld als schrijver?
“Ik vind Harlan Coben een ontzettend goede schrijver. Hij weet zijn verhalen zo in elkaar te zetten dat de spanning altijd bewaard blijft. Pas op het laatst vallen alle stukjes op zijn plek. Dat vind ik knap. Het zou mooi zijn als mij dat ook gaat lukken.”

7. Als ik burgemeester van (Den Haag-)Ypenburg was, dan...
“... zou ik wat doen aan de overlast op straat. Zelf werk ik als P&O-adviseur in Transvaal en merk ik dat het niet altijd fijn is om daar over straat te lopen, vanwege de hanggroepjongeren.”

8. Hoe is het schrijven van je eerste roman je bevallen?
“Ontzettend goed. Ik heb er geen opleiding voor gedaan. Wel heb ik van de redacteur heel veel geleerd. Ik moet bijvoorbeeld minder uitwijden en meer aan de fantasie van de lezer overlaten. Het is zeker niet de bedoeling dat het bij Drama & Dushi blijft.”

9. Zou je fulltime met schrijven bezig willen zijn?
“Dat zou wel het mooiste zijn. Nu werk ik drieënhalve dag als P&O-adviseur en doe ik het erbij. Mijn werk is leuk, maar het schrijven is mijn passie. Het is ook veel beter te combineren met mijn drie kinderen.”

10. Heb je al ideeën voor nieuwe verhalen?
“Ja, genoeg. Er liggen al wat concepten klaar om verder uitgewerkt te worden. Nu is het vooral een kwestie van de tijd vinden om eraan te beginnen!”


Drama & Dushi is je debuutroman. Zie je schrijven als hobby of wil je er je beroep van maken?
Op dit moment is het mijn hobby, van jongs af aan eigenlijk al. Nu ik eindelijk de stap naar publiceren heb gezet, zou ik er wel heel graag mijn beroep van maken.

Je hebt een Curaçaose man. Heeft dit het thema van je eerste roman beïnvloed?
Deels zeker. We hebben heerlijke vakanties beleefd op Curaçao, dus de locatie was makkelijk gekozen. Hij heeft mij geholpen met bepaalde zaken omschrijven die ik zelf niet goed wist. Ook heeft hij inspiratie geleverd voor hoofdpersonage Jurick.

Schrijf je nog meer, behalve romans?
Ja, ik ben deze zomer begonnen met het schrijven van blogs voor mijn website: sophieschrijft.poulina.net. Hier deel ik ook het laatste nieuws over mijn schrijfprojecten.

Wat hoop je dat de reacties zullen zijn op Drama & Dushi?
Natuurlijk hoop ik dat het een groot succes zal zijn en dat het door velen met veel plezier zal worden gelezen.

Recensie door Hebban

In Drama en Dushi staan vier jonge mensen centraal. Lucille, een Nederlands meisje dat op Curaçao is opgegroeid omdat haar ouders daar een hotel runnen. Zij reist na haar examen in Nederland naar Curaçao om vakantie te vieren. Dit loopt anders dan ze had verwacht. Jurick en Clayton zijn twee jongens die geboren en getogen zijn op Curaçao en in Nederland willen gaan studeren. De een is verstandiger dan de ander en zo helpen ze elkaar. En dan Gillian, de beste vriendin van Lucille, geboren en getogen in Nederland. Zij is gek op Curaçaose mannen en is juriste van beroep.

De eerste ontmoeting tussen Jurick en Lucille is toevallig, in een ijscobarretje. Ze vallen als een blok voor elkaar, maar houden geen contact. Daarna zien ze elkaar weer, helaas is Lucille nu ontvoerd en Jurick helpt zijn vriend Clayton – die daarbij betrokken is – om alles in goede banen te leiden.

Lucille en Jurick blijken hevig verliefd te zijn en de hormonen gieren door het verhaal. Het verhaal wordt even spannend door de ontvoering en de dreiging, maar het wordt geen thriller. Na de ontvoering, die gelukkig goed afloopt, ontmoeten de vier elkaar weer in Nederland. De vonken slaan over, maar eerst moet het verleden afgehandeld worden. Dit gaat bijna weer mis…

Eerst een minpuntje; wat wel jammer is, is dat je voor het lezen van het verhaal al heel veel informatie op de achterkant van het boek leest. Deze beschrijving is te uitgebreid en aan het einde wat verwarrend. Het maakt de lezer niet nieuwsgierig. Drama en Dushi is echter een heel verrassend verhaal gebleken met mooie wendingen. Het verhaal boeit van begin tot eind. De grote lijn van het verhaal wordt steeds vastgehouden en door de mooie beschrijvingen en soms herkenbare situaties komt het realistisch over.

Er zijn in Nederland veel vooroordelen over Antilliaanse jongeren en deze worden in dit boek gedeeltelijk bevestigd door het gedrag van Clayton, maar ook gedeeltelijk aan de kant gegooid door het verantwoordelijke gedrag van Jurrick. Een ander punt dat mooi verwoord wordt is dat jongeren (waar zo gemakkelijk een oordeel over gevormd wordt) soms onbedoeld in de criminaliteit terecht komen. Het is een actueel onderwerp en zal veel mensen ook aanspreken. Je leest de andere kant van het verhaal.

Dit boek is een chicklit, geschreven voor vrouwen van 20-40 jaar die van een vlot verhaal houden met verrassingen hier en daar. Schrijfster Sophie Poulina de Jong heeft veel kennis over het eiland Curaçao, ze is met een Curaçaose man getrouwd. Achterin het boek staat een kort woordenlijstje met woorden uit het Papiamento. Dit maakt het geheel wel compleet en alles bij elkaar een mooi debuut!

Geschreven door Diane Kooistra

Er is (nog) geen extra informatie beschikbaar.