Getekend

GetekendSuzanne Peters
ISBN 978-90-8660-304-6
Prijs €
Aantal pagina’s
Verschijnt mei 2016

Als Mirna’s gloednieuwe liefde Allan vraagt of ze met hem en zijn beste vrienden mee gaat naar Spanje, twijfelt ze. Ze is bang dat haar onzekerheid haar in de weg zit en Allans vrienden kent ze niet. Ze gaat toch mee, maar wordt geconfronteerd met haar verleden. Hoe moet ze deze onbekende mensen uitleggen dat ze niet mee kan zwemmen en hoe voorkomt ze dat Allan te weten komt wat ze vroeger heeft gedaan?
Getekend is een zomerse liefdesroman met het actuele thema automutilatie.

Thijs Breedveld was een aantrekkelijke man. Hij had donker haar dat altijd keurig naar achteren was gekamd en in model bleef door de gel die hij gebruikte. Hij had een brede kaaklijn en een gladgeschoren gezicht, waardoor hij er netjes uitzag. Hij droeg altijd een mooi pak met stropdas en ze kon aan zijn lichaam zien dat hij regelmatig sportte. Maar waar ze nog het meest van hield was zijn lach. Hij had de aantrekkelijkste lach die ze ooit bij een man had gezien. Wanneer hij lachte, krulden zijn lippen omhoog en zag hij er nog knapper uit.
Emma liet Thijs het allerliefste lachen van alle mensen in de wereld. Ze maakte er bijna een sport van.
Helaas zat er aan de vinger van Thijs een ring. Het teken dat hij reeds bezet was. Het was de reden waarom ze hem niet versierde. Nou ja, niet echt. Emma zou nooit een man versieren die zijn hart aan een ander had gegeven. Maar kijken, dat mocht ze natuurlijk best.
“Fijn om je te zien,” zei Thijs toen ze binnenkwam. “Je hebt vorige week weer flink wat softwarepakketten verkocht. Ik ben trots op je.”
“Wie kan mijn verkooptechnieken nou weerstaan?” vroeg Emma.
“Niemand, overduidelijk,” zei hij met een lach en ze smolt meteen. “Wat ben je deze week van plan?”
Emma legde de papieren op zijn bureau met de adresgegevens van bedrijven die ze deze week wilde bezoeken. Hij keek haar tevreden aan en ze wist dat ze en goede slag had geslagen. Op de lijst van de bedrijven stonden twee grote namen, waarvan ze wist dat Thijs deze graag als klant wilde hebben. Het was natuurlijk maar afwachten of ze daadwerkelijk de software zouden aanschaffen, maar het was al heel wat dat ze een afspraak kon maken. Nu moest ze alleen nog een presentatie geven en
haar beste kant laten zien. Zo moeilijk kon dat niet zijn.

1. Getekend is, in tegenstelling tot je andere romans, in de dagboekvorm geschreven. Hoe ben je hierop gekomen?
Ik heb ontzettend geworsteld met dit boek. Elke keer als ik een stuk had geschreven, was ik er ontevreden over en moest ik opnieuw beginnen. Ik heb allerlei vertelvormen geprobeerd en telkens was het niet de vorm die bij het verhaal paste. Midden in de nacht (want dan komen de ideeën altijd) bedacht ik dat een dagboekvorm wellicht de oplossing voor mijn probleem was. En dat was inderdaad het geval!
 
2. Wil je vaker in deze vorm schrijven of wissel je het af?
Ik bekijk per boek en verhaalidee welke vorm er het beste bij past. Ik heb geen idee of ik vaker in de dagboekvorm zal schrijven, dit is puur afhankelijk van het verhaal dat ik wil vertellen.
 
3. Wat wil je je lezers met Getekend meegeven?
Ik ben tijdens het schrijven van een boek nooit bezig met een boodschap die ik mee wil geven. Ik wil vooral een verhaal schrijven dat de lezer raakt. Als ik dan toch iets mee wil geven, dan is het dat iedereen zijn of haar eigen onzekerheden en worstelingen heeft. Getekend heeft als thema automutilatie, ook wel bekend als zelfbeschadiging. Ik heb in het boek gekozen voor iemand die dit in het verleden heeft gedaan. Er zijn wel boeken over mensen die aan zelfbeschadiging doen, maar ik kwam nog geen boek tegen over iemand die dit vroeger deed. Mirna worstelt met haar verleden en littekens die ze heeft. Ze schaamt zich ervoor. Ik denk dat dit een kant is van automutilatie waar mensen niet altijd bewust van zijn, juist daarom wilde ik dit graag gebruiken in een boek. Ik denk ook dat heel veel mensen zich kunnen herkennen in de onzekerheden van Mirna – ook wanneer je nooit aan automutilatie hebt gedaan.

4. Wat kunnen we na Getekend van je verwachten?
Na getekend zal mijn boek Daar zijn vrienden voor verschijnen. Het verhaal gaat over twee hartsvriendinnen, die elkaar al jaren kennen en elkaar alles vertellen. Of… toch niet? Ze houden ook wat delen van hun (liefdes)leven en problemen voor elkaar geheim.

Recensie door Shyama in Boekenland

In sommige boeken over eenzame personen is het hoofdpersonage een depressief, pessimistisch persoon die nooit iets goeds over zichzelf of de wereld te vertellen heeft en nooit enthousiast is. In dit boek is dat anders. Mirna is een verrassend realistisch iemand die wordt achtervolgd door haar verleden en geheimen.

Het onderwerp van Getekend is wel een beetje heftig (het gaat over zelfbeschadiging), maar erg goed uitgewerkt en niet deprimerend, zoals ik vind bij de meeste boeken die hierover gaan. Ik vind het verhaal erg goed, mooi geschreven en soms ook wat emotioneel. Het einde is erg mooi en goed uitgewerkt.

Wat ik ook leuk vind is dat je Mirna erg ziet veranderen in het verhaal. In het begin is ze eenzaam en verlegen en aan het eind van het boek wordt ze sterker en socialer. Dat laat zien hoe belangrijk vrienden voor je kunnen zijn en brengt de boodschap die het boek heeft goed over, namelijk dat je niet bang moet zijn om mensen in je leven toe te laten en je niet slecht over jezelf moet denken omdat je er uiteindelijk toch niks mee bereikt. Dit boek is zeker de moeite waard om gelezen te worden.

Geschreven door Shyama Hopman


Recensie door Reviews and Roses

Dagboekvorm
Het begin van het boek wist mij niet helemaal te pakken. Het verhaal is in dagboekvorm geschreven en daar stoorde ik mij in het begin aan. Het verhaal voelde hierdoor heel passief en ik miste de dialoog. De dagboekvorm zorgde bijvoorbeeld voor samenvattingen waardoor ik een afstand voelde tussen het boek en mij. Ik werd hierdoor niet meegesleept in het verhaal. Ondanks dat Peters de situatie wel goed beschreef en ook het verleden direct duidelijk aan bod komt.

Eenzaam
Het begin van het boek deed mij ook erg eenzaam voelen. Er kwamen maar weinig personages aan bod en de hoofdpersoon, Mirna, is heel erg op zichzelf. Wanneer je verder leest ga je echter steeds meer van Mirna en haar verleden, en daarmee haar gedrag in het heden, begrijpen. Ze ontmoet Allan en daarmee begint eigenlijk een bepaalt proces. De klik die ze beschrijft in haar dagboek voelde ik eerst echter nog niet. Allan vind ik in het begin ook vrij formeel overkomen. Maar dit kan dus komen doordat we niet alles van hem zien, maar alleen zijn dagboekvorm.

Prachtige karakterontwikkeling
Gelukkig laat Suzanne Peters dit een beetje los na enkele tientallen pagina’s. Steeds meer komt er ook dialoog en heb je niet meer het gevoel dat je iemands dagboek aan het lezen bent. In dagboeken beschrijf je ook geen complete scènes inclusief diagloog. Hier was ik enorm blij mee. Maar een ander bijkomend voordeel is dat we aankwamen bij het punt dat op de achterflap omschreven wordt: ze gaan naar Spanje. Het proces dat Mirna hier doormaakt is prachtig. Ik heb zelfs wat traantjes gelaten. Het stuk dat in Spanje afspeelt, wat denk ik ongeveer de helft van het boek is, is het krachtigste stuk in het boek. En ook meteen het leukste. Ik las graag over Mirna, Allan, Demi, Loes, Marco en Juan. Het zijn het soort vrienden waarvan ik hoop dat iedereen ze heeft.

Conclusie
Hoewel Getekend mij niet direct wist aan te spreken dankzij de dagboekvorm, kwam er al vrij snel meer dialoog en stoorde ik mij niet meer aan de dagboekvorm. De personages zijn fantastisch beschreven, maar vooral de ontwikkeling die Mirna doormaakt is indrukwekkend. Getekend bevat een zwaar onderwerp, maar het boek is zo luchtig beschreven dat je het met gemak in een dag uit zou kunnen lezen. Daarnaast vind ik het ook een motiverend boek. Kruip uit je schulp, je bent een prachtig persoon. Je mag er zijn.

Geschreven door Jessica


Recensie door Hebban

Met Mirna heeft Suzanne Peters een sterk personage neergezet dat een enorme groei doormaakt. Ze is een sterke jonge vrouw, maar heeft dat besef zelf nog niet, omdat ze vastzit in haar onzekerheid. Als lezer hoop je dat ze haar innerlijke kracht vindt en leef je ontzettend met haar mee, zonder dat het overslaat in medelijden of dat je haar zielig gaat vinden.

Suzanne Peters is niet bang om maatschappelijke thema’s te behandelen in haar romans. Zo schreef ze al eens over overgewicht en smetvrees. Ook in Getekend snijdt ze een ongemakkelijk onderwerp aan waar nogal een taboe op rust, namelijk zelfbeschadiging. Voor het schrijven van Getekend heeft Peters gesproken met mensen die een verleden hebben met zelfbeschadiging. Dit is terug te zien in haar roman. Het verhaal van Mirna komt realistisch over en lijkt nergens verzonnen of aangedikt. Met Getekend heeft Peters een oprecht verhaal geschreven dat je raakt en misschien het thema automutilatie uit de taboesfeer trekt.

Geschreven door Eline Huls


Recensie door Boekenbeschrijfster

Tijdens de boekpresentatie ‘Crash’ van Ellen Lina ontmoette ik Suzanne Peters. Zij zit bij dezelfde uitgeverij als Ellen en had voor de boekbloggers van de blogtour exemplaren van haar nieuwste boek ‘Getekend’ meegenomen. Erg leuk!

‘Getekend’ is een bijzonder en mooi verhaal. Dat komt onder andere door de manier waarop het verhaal verteld wordt. Peters heeft ervoor gekozen om het in dagboekvorm op te schrijven. Daardoor lees je alles vanuit hoofdpersonage Mirna en leer je haar steeds beter kennen. Je ontdekt eerder dan Allan en zijn vrienden wat er in het verleden met Mirna is gebeurd en de redenen daarachter.

De auteur heeft een vlotte en toegankelijke schrijfstijl. De hoofdstukken zijn kort, zoals een dagboek ook beschreven zou zijn. Dat zorgt ervoor dat je lekker door blijft lezen. Je bent benieuwd hoe Mirna het een en ander oplost in Spanje en wat dat voor gevolgen zal hebben. Het zorgde er bij mij voor dat ik het boek uiteindelijk in één avond heb uitgelezen.

Zonder te verklappen wat Mirna vroeger heeft meegemaakt, vind ik het knap dat Peters een boek over het heftige onderwerp heeft geschreven. In haar nawoord vertelt de auteur hoe ze op het idee voor ‘Getekend’ is gekomen. Mijn eerste kennismaking met Suzanne Peters was zeer goed. Aangezien dit boek haar elfde feelgood-roman is, heb ik nog wat boeken van haar tegoed om te gaan lezen.

Geschreven door Kim


Recensie door Sim's cup of tea

De cover
Hij past perfect. Het water laat tekens achter op het zand, littekens… De rode draad tijdens dit verhaal van Mirna. Zo interpreteerde ik de coverin ieder geval. En daarom vind ik hem niet gewoon goed, maar perfect.

De schrijfstijl
Toen ik las waar het verhaal over ging, was ik een beetje bang voor ‘zware kost’. Dat het onderwerp zwaar en heftig is, is duidelijk, maar in sommige gevallen is het dan ook ontzettend moeilijk, ingewikkeld en zwaar geschreven. In ‘Getekend’ had ik daar geen enkel moment last van, ik heb het boek in drie avonden uitgelezen. Alles bij elkaar, zal dat een uurtje of 8/9 geweest zijn. En dan heb ik rustig gelezen.

Er wordt geschreven vanuit Mirna’s persoon, je leest haar dagboek. Ik kon me meteen afsluiten, in haar verplaatsen en goed visualiseren. Het is ontzettend gedetailleerd beschreven en het verhaal leest erg vlot. De emoties, de exacte momenten waarin zij zich bevond, de mensen tegenover wie ze stond en hoe ze omging met situaties, alles is zo haarfijn uitgelegd dat ik geen moment moeite had om het te blijven volgen.

De personages
Het draait om Mirna. Haar leven is jouw verhaal om te lezen. Niet alleen het leven dat ze momenteel leeft, maar je leert haar kennen als tiener, als dochter van ouders die haar niet zagen staan, een zus van iemand waar het allemaal om draaide en het meisje dat zich verbergt voor sociale omgang.

Het is Mirna die je toe laat in haar leven, hoe zij zich al die jaren heeft gevoeld, dingen heeft ontweken en dan opeens iemand tegenkomt die dat allemaal dreigt te laten verdwijnen. Allan leren we vrij vroeg in het boek kennen. Wanneer hij haar mee vraagt naar Spanje, met zijn beste vrienden, lijkt Mirna te twijfelen. De twijfel is niet onterecht. Ze wordt geconfronteerd met haar verleden en weet niet hoe ze bepaalde dingen moet gaan vertellen.

Conclusie
Ik vond het boek van het begin tot het einde super. De personages, het einde, de ontwikkeling van Mirna (die we van dichtbij mogen meemaken) en het onderwerp ‘zelfbeschadiging’. Je hoort er veel over, maar echt weten hoe iemand ermee begint, waarom iemand ermee begint en hoe iemand ermee leeft, dat werd hier enorm goed uitgelegd. De emotie erachter, het masker ervoor en de impact op de mensen eromheen. Ik ga niet teveel vertellen, want je moet het echt zelf lezen om het te ervaren.

Als je van dit soort verhalen houdt en Suzanne wilt leren kennen als schrijfster, raad ik je aan om ‘Getekend’ zeker te lezen!

Geschreven door Tasja


Recensie door Christina's boekenhoekje

Als Suzanne mij en een aantal collega bloggers aanspreekt tijdens de boekpresentatie (maar voor het officiële gedeelte) van haar collega auteur Ellen Lina is zij super enthousiast over haar eigen boek Getekend. Nadat ze in het kort uitlegt waar Getekend over gaat vraagt ze enkele aanwezige bloggers of er interesse is in het recenseren hiervan. En ja dat was ik wel want hoewel je van de achterflap niet direct haalt waar het precies over gaat heeft Suzanne ons wel iets meer verteld.
Ik ging dus terug naar huis met een extra recensieboek, altijd leuk.

Getekend gaat over Mirna en haar nieuwe vriend Allan. Ze hebben elkaar leren kennen toen ze beiden een oppashond aan het uitlaten waren. Mirna voelt redelijk snel vlinders in haar buik als ze alleen al aan Allan denkt maar is tegelijkertijd ook heel gereserveerd naar hem toe. Dat komt voornamelijk doordat Mirna nog nooit eerder een vriendje had maar ook door de zogenaamde demonen uit het verleden die ze bij zich draagt.
Allan echter is een geduldige, begripvolle en rustige jongen die Mirna steunt en niet pusherig is op welk vlak dan ook.

Allan vraagt of Mirna zin heeft om mee naar Spanje te gaan met zijn vriendengroep, als Mirna eenmaal heeft toegezegd kan ze niet meer terug maar komt ze tegelijkertijd voor een dilemma te staan. Want hoe gaat ze voorkomen dat de littekens die ze draagt gezien gaan worden door de anderen?
Door zich af te zonderen van de groep en andere truck-jes lukt het Mirna lange tijd om vragen te voorkomen maar dat gaat uiteindelijk juist meer opvallen en roept alleen maar vragen op.

Je hoeft niet alleen te zijn om je eenzaam te voelen, dat kan overduidelijk ook wanneer je midden in een groep met mensen zit.

Dan komt het moment waar ze zo tegen op zag, maar toch speelt Mirna open kaart. Alles blijkt heel erg mee te vallen en uit onverwachte hoek ontvangt Mirna steun.
Natuurlijk is niet alles gelijk voorbij maar met kleine stapjes vooruit komt ze een heel eind. En begint ze aan een nieuw hoofdstuk van haar leven.

Hoe ze dit allemaal precies onderneemt en waar ze echt mee worstelt lees jezelf het beste in Getekend.

Getekend is opgedeeld in ongenummerde hoofdstukken maar hebben de vorm van dagboekbijdrages gekregen. De schrijfstijl echter is niet alsof Mirna in haar dagboek schrijft. Er zitten wel stukjes in die voelen alsof ze in een dagboek schrijft maar het voelt toch eerder als een beschrijvend geheel voor mij.
Niets mis mee want het leest super vlot en hier en daar zit er wat spanning in het geheel.

Het etiket ‘liefdesroman’ is naar mijn idee iets teveel van het goede, daar stel ik mij toch wat meer een intensiever liefdesverhaal bij voor. Echter de houding van Allan straalt wel weer echte liefde uit (of gewoon een echte gentleman!).

De zogenaamde demonen waar Mirna mee worstelt zijn realistisch omschreven en daaruit kun je opmaken dat Suzanne veel research heeft gedaan. Het boek komt geloofwaardig over en het lijkt mij een mooie aanleiding om dit onderwerp bespreekbaar te maken (of te houden).

De cover van Getekend doet mij denken aan het strand, wat terugkomt in het verhaal.
De daadwerkelijke kustlijn heeft voor mij een diepere betekenis. Echter zijn de tekens die Mirna draagt in zijn geheel niet uitwisbaar zoals het plaatje voor mij wel suggereert.
De cover past zeker wel bij het verhaal.

De titel past perfect bij de inhoud van het boek en behoeft echt geen verdere uitleg.

Met plezier heb ik Getekend gelezen, in het begin vond ik dat het verhaal veel herhaling bevatte over de thuissituatie van vroeger, het huishouden en het koken als voorbeeld te noemen.
Getekend leest super vlot en voor je het weet zijn Mirna en Allan weer terug in Nederland. Het verhaal is realistisch en zou zomaar over jou kunnen gaan.
Zeker het op vakantie gaan met vrienden, een nieuwe ontluikende liefde maar ook de onzekerheden van het leven en in Mirna’s geval haar demonen voelen echt.
Getekend is het waard om gelezen te worden en zal je een aantal uur ontspanning opleveren.

Geschreven door Christina Brouwers


Recensie door Serendipity Books

Het boek is een klein handzaam boek. Het heeft een prettig formaat en de papierkwaliteit is prima. De cover past bij het boek Omdat het een klein beetje verteld over het boek maar niet een dramatische indruk geeft.
Het lettertype van het boek is zeer prettig waardoor het zeer gemakkelijk weg leest.

Allereerst vind ik de stempel die het boek gekregen heeft niet helemaal passend. Het verteld dat het een liefdesroman is maar deze term vind ik niet helemaal juist geplaatst. Je verwacht namelijk een zoetsappig liefdesromannetje en dat is totaal niet het geval bij dit boek. Persoonlijk zou ik het boek onder New Adult scharen. Dit vanwege de leeftijd van de hoofdpersonages en het onderwerp. Echter is het boek wel geschikt voor alle leeftijden omdat het een pijnlijk onderwerp op een bijzondere manier behandeld.

Het bijzondere aan het boek is dat het eigenlijk een dagboek is. Je leest dus precies de gedachten van het hoofdpersonage in haar dagboek. Hierdoor krijg je een bijzondere inkijk in het leven van een beschadigde vrouw.
Het boek is zeer goed geschreven en het maakt een gevoelig onderwerp bespreekbaar. Echter is het boek niet extreem zwaar. Het verteld het verhaal van een 24 jarige vrouw die in haar verleden veel heeft meegemaakt. Door middel van het dagboek probeert ze zichzelf sterker te maken en haar gedachten van zich af te schrijven. De inkijk in haar gedachten en hoe alles is voortgevloeid vanuit haar verleden. Maar ook het gevecht dat ze met zichzelf heeft omdat ze niet stil wil blijven staan in haar leven en nu echt volop wil gaan leven.

Door deze bijzondere inkijk in het leven van het hoofdpersonage heb je geen zwaar gevoel bij het boek maar vooral veel begrip. Het liefdesverhaal dat zich er omheen ontwikkeld is mooi en puur. Hierdoor heeft het inderdaad iets weg van een echte roman maar de onderliggende betekenis is zo veel mooier.

Het enige nadeel aan dit boek vond ik is dat het een beperkt inzicht geeft in het leven van het personage.. Het is vooral 1 fase van haar leven waarin het hoofdpersonage zich langzaam onpopt. Daarna laat het boek je een beetje verloren achter. Je gaat er vanuit dat alles goed gaat maar stiekem had ik toch nog langer van de personages willen genieten.

Ondanks dit is het boek bijzonder en heerlijk om te lezen. Ik had het boek veel sneller uit dan ik had verwacht en ik bleef er maar in lezen. Het verveelde dus zeker geen moment maar toch was je een beetje naar het hoogtepunt van het boek toe aan het lezen. Dit ging echter niet heel langzaam en traag het verhaal ontpopte zich op een mooie wijze tot het belangrijkste element van het boek.

“Getekend is een bijzonder boek met een mooie inkijk in het leven van een beschadigde jonge vrouw.”

Geschreven door Marjolein


Recensie door Nakita's library

Voor het lezen
Ik ben erg benieuwd naar dit boek die doordat ik benieuwd ben naar waarom ze niet wil zwemmen. Ik wel een idee, maar je weet nooit of het klopt. Het is een serieus onderwerp, iets waar ik van hou. Ik ben benieuwd wat Mirna gaat doen en wat er in haar verleden gebeurd is.

Tijdens het lezen
Het is een super mooi dagboekje. Het leest super fijn weg en je bent steeds benieuwd naar meer. Wanneer zal ze het opbiechten en hoe goed vertrouwt ze haar nieuwe liefde aangezien ze een beetje schuw is. Ze zet een grote stap door met onbekende mensen op vakantie te gaan. Hoe zal dit uitpakken?

Conclusie
Ik ben zelf iemand die het gevoel wel kent om alleen te zijn. Ik voel me erg op mijn gemak in mijn uppie en voel me dan veilig. Zelf heb ik ook een tijd lang moeite gehad met contact leggen al is het moeilijk te bevatten als je mij kent. Ik ben gelukkig over die tijd heen gegroeid en zie nu in dat ik een sterke jonge vrouw ben die best tussendoor onzeker mag zijn. Het is menselijk om soms te twijfelen. Tuurlijk was het moeilijk om door bepaalde gebeurtenissen op het rechte pad te blijven, maar je zoekt iets wat je helpt. Voor mij is dat lezen geworden en nu ook Bloggen, al heb ik lang getwijfeld. Waarom? Ik dacht altijd dat ik er niet toe deed. Ik ben niet boeiend en wat als niemand mijn blogs bekijkt. Tuurlijk ben ik blij als ik de nummers omhoog zie schieten, maar toch twijfel je soms.
Na mijn lange verhaal vertel ik jullie wat het met dit boek te maken heeft. Een volwassen vrouw schrijft een dagboek om te gaan leven, onzekerheden aan de kant schuiven en genieten ookal zit ze onder de littekens (letterlijk en figuurlijk) Ze word tegengehouden door het idee dat mensen haar beoordelen, maar zo zijn mensen toch. Een oordeel klaar voordat ze je naam überhaupt weten.

Ik ben super blij dat ik dit boek heb mogen lezen en bedank Suzanne voor het goede woordje bij de uitgever hierom en de kans van de uitgever om dit boek te lezen!

Het is een boek vol geheimen, overwinningen en stappen tot een beter leven. Het is het duwtje in de rug als je ergens mee struggle.
Daarom geef ik dit boek ☆☆☆☆☆ ten eerste voor het behandelen van zo een zwaar onderwerp en ten tweede omdat ik de laatste bladzijdes vol tranen heb gelezen door het besef hoe hard het soms kan zijn.

Geschreven door Nakita Veltman


Biblion-recensie door de Boekensalon

Automutilatie is het thema van dit romantische verhaal in dagboekvorm. Mirna (24) ontmoet bij toeval Allan en na enige tijd gaan zij met een paar vrienden vakantie vieren in Spanje. Hoewel Mirna vastbesloten is een andere, minder angstige opstelling in haar leven te volgen, wordt ze geconfronteerd met haar verleden van zelfverwonding. De Nederlandse schrijfster (1985), die eerder thema's als smetvrees, pesten en overgewicht in romanvorm beschreef, heeft zich goed verdiept in de achterliggende oorzaken van de automutilatie. Doordat dit in het verleden speelde, kan ze het verloop goed schetsen. Ook maakt ze via flashbacks (in het dagboek) de eenzaamheid van de hoofdpersoon en haar beslissing te stoppen geloofwaardig en bespreekbaar.