Op zoek naar Dawid

Op zoek naar DawidGerard Nanne
ISBN 978-90-8660-329-9
Prijs € 18,50
Aantal pagina’s
Verschijnt voorjaar 2017

In het West-Friese Venhuizen wordt het dode lichaam van de uit Polen afkomstige Andrzej Kurek aangetroffen. De man blijkt met geweld om het leven te zijn gebracht. Hij zou naar Nederland zijn afgereisd om zijn sinds 15 jaar vermiste vader, Dawid Kurek te zoeken. Inspecteur Jillian Blom en de rechercheurs Paula van Es en Felix Winner weten zich voor een lastige opgave geplaatst. Is er een verband tussen de moord op Andrzej Kurek en de vermissing van zijn vader? Wie was Dawid? En wat was de rol van de vrouw die hem voor het laatst zou hebben gezien? Veel vragen, weinig antwoorden, in een zaak waar de rechercheurs worden meegezogen in een achtbaan van emoties, en worden verrast door een onverwachte ontknoping.

De man die de deur opent, is klein van stuk en in leeftijd moeilijk te schatten. Zestig, of daaromtrent. Maar mogelijk dat zijn grijze baard de zaak vertekent.
Het korte, gedrongen postuur en de rode wangen van de man doen Winner aan een kabouter denken.
Naast de man staat een Duitse herder, die de rechercheur alert aankijkt.
Winner stelt zich voor en toont zijn politiepas.
‘Ik zou graag met u willen praten’, zegt hij. ‘Ik bedoel, in verband met de afschuwelijke vondst. Denkt u daartoe in staat te zijn?’
De man knikt zwijgend. Hij commandeert de hond naar een plek onder een houten trap en zegt de rechercheur zijn laarzen uit te trekken en verder te komen.
‘Mij naam is Jochem Wielaart’, zegt hij zodra ze in een kleine, vierkante kamer zijn beland, waar een houtkachel brandt en het aangenaam warm is.
‘U zult begrijpen dat ik me lam ben geschrokken’, begint Jochem, terwijl hij naar een stoel naast de kachel wijst.
‘Ik wist niet wat me overkwam. Jezus, ik dacht dat ik dood ging.’
Winner ritst z’n jack los en gaat zitten. Bij binnenkomst vermoedde hij al wat te ruiken, en de openstaande cognacfles naast Jochems stoel bevestigt dat vermoeden. De kabouter is zijn schrik te lijf gegaan met een stevige borrel.
‘Het moet een afschuwelijke ervaring voor u zijn geweest. Ik kan me dus heel goed voorstellen dat u bent geschrokken.’
De man knikt dankbaar en doet zijn relaas.
‘God hebben zijn ziel’, zegt hij na afloop, en pakt de fles cognac van de grond. ‘U ook?’
Winner maakt een afwijzend gebaar met zijn hand. Hij wacht tot de man zichzelf heeft ingeschonken en vraagt dan:
‘Is u de afgelopen dagen iets bijzonders opgevallen? Bijvoorbeeld mensen in de omgeving die u hier niet eerder zag, of een auto die zonder aanwijsbare reden op de dijk is gestopt?’
‘Er lopen of fietsen altijd wel mensen op de dijk’, antwoordt Jochem. ‘En auto’s stoppen hier regelmatig om van het uitzicht te genieten.’ Hij nipt nadenkend aan zijn cognac en haalt dan zijn schouders op. ‘Maar nee, iets bijzonders is mij de afgelopen dagen niet opgevallen.’
Winner schuift zijn stoel wat van de kachel vandaan.
‘En geluiden? Ik bedoel, schreeuwen of gillen? Een doodskreet misschien?’
Jochem schudt zijn hoofd. ‘Niets van dat alles’, zegt hij. ‘Maar ik slaap erg vast. Ze kunnen een kanon naast me afschieten.’ Hij grijnst. ‘Bij wijze van spreken dan’, vult hij aan.
Winner knikt. De warmte in de kleine kamer wordt bijna ondraaglijk.
‘De man die u in de sloot vond,’ vraagt hij snel verder, ‘hebt u die eerder gezien?’
‘Nee’, zegt Jochem beslist. ‘De man komt niet van hier. Hij was voor mij volslagen onbekend.’
Winner staart naar de oplaaiende vlammen in de houtkachel. De uitdrukking “niet van hier” bezorgt hem een gevoel van onbehagen. Al weet hij niet precies waarom.

1. Met intussen al zestien titels op je naam kun je een veelschrijver genoemd worden. Hoe houd je het schrijven voor jezelf interessant?
Door naast mijn vaste hoofdpersonen andere karakters ook een belangrijke rol in het verhaal te laten spelen, blijft het voor mij steeds interessant om te zien hoe deze karakters zich gedurende het verhaal ontwikkelen. Het is alsof je iemand ontmoet waar je nieuwsgierig naar bent. Iemand die je interessant vindt. Iemand waarvan je vermoedt dat hij of zij dingen heeft meegemaakt waarover je meer aan de weet wilt komen Dat is ook het wonderlijke van het schrijfproces. Je kunt als schrijver alles van tevoren bedenken, maar uiteindelijk bepalen de door jou bedachte personages het verloop van het verhaal. En dat blijft me boeien.

2. Lees je zelf veel thrillers of heb je daarnaast ook andere genre-voorkeuren?
Dat is dan weer een nadeel als je zelf schrijft. Lezen terwijl ik zelf met een verhaal bezig ben, lukt me moeilijk. Maar in de tussenliggende periodes lees ik het liefst thrillers. Het laatste boek dat ik las is van Jacob Vis. Merdeka. Een prachtige roman over de Indonesische vrijheidsstrijd. Weliswaar een boek dat niet op de markt is gebracht als thriller, maar wel als zodanig leest. Verder lees ik het liefst Scandinavische misdaadromans.

3. Wat moeten we zeker weten over Op zoek naar Dawid?
Dat het een spannende roman is. Ik ben op het idee van dit verhaal gekomen door een gebeurtenis dat zich bij ons in de polder heeft afgespeeld. Een dramatische gebeurtenis waarover de plaatselijke media in een bericht van amper 1000 woorden berichtte, is dus vertaald naar een spannende roman van circa 70.000 woorden. Het thema dat in dit verhaal een rol speelt is dat "anders zijn" hier nog steeds een dingetje is.
In de hoofden van de meeste mensen zijn in ons land zaken als transgenderisme en homoseksualiteit algemeen geaccepteerd, maar in werkelijkheid is dat verre van waar. Zelfs in het als tolerant bekend staande Nederland valt er wat dat betreft nog veel te winnen. Heel veel zelfs.
Hierover een spannend verhaal schrijven was best lastig. Toch denk ik, zonder al te belerend te zijn geworden, dat ik hier redelijk in ben geslaagd.

4. Wat kunnen we na Op zoek naar Dawid van je verwachten?
Daar ga ik nog even over brainstormen. Er is nog niets concreets bij me binnengekomen. Maar ongetwijfeld dient er zich binnenkort wel weer iets aan. Iets waarvan ik vind dat het een verhaal verdient. Een spannend verhaal. Met nieuwe karakters, die mij en mijn lezers weer weten te verrassen.

Recensie op Boeken- en leesclub De Perfecte Buren

Gerard Nanne heeft een mooie verhalende schrijfstijl. Zijn woordgebruik is helder en overtuigend. Moeizame beeldspraak, complexe zinsbouw en dito woorden komen niet in het boek voor. Er is gepaste aandacht voor de privébeslommeringen van de speurders, in het bijzonder die van Felix Winner. Deze heeft een ingewikkelde lat-relatie met de in Zwitserland wonende Suzie die tot strubbelingen leidt.

Met snelle decorwisselingen en korte hoofdstukken houdt Nanne goed de vaart in het verhaal zonder het de lezer lastig te maken. Op goed gedoseerde en niet overtrokken wijze zijn enkele zware maatschappelijke thema’s in het boek verweven, zoals de overheersende rol van de katholieke kerk in Polen, vermeend seksueel misbruik van minderjarigen door katholieke geestelijken, transgenderisme en de overschatte tolerantie van de Nederlandse samenleving.

“Op zoek naar Dawid” is een vlot geschreven en lezenswaardige thriller die garant staat voor een aantal uren aangenaam leesgenot.
In vergelijking met het goed geredigeerde vorige boek van Nanne is opvallend dat de eindredacteur van de hier besproken pennenvrucht diverse steekjes heeft laten vallen. Het verhaal is echter zó goed opgebouwd dat het boek ondanks dit kritiekpunt vier sterren krijgt.

Geschreven door Charles Kuijpers